دارد . شايد در قرآن بيش از ده آيه به اين مضمون داريم . از جمله آيه‌اى كه مىفرمايد : « وَ ضَرَبَ الله‌ُمَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأتيها رِزْقُها رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَت بِانْعُمِ الله‌ِفَاذاقَهَا اللهُ لِباسَ الجسوعِ و الخَوْفِ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ « 1 » » پيامبر براى اينها مثال بزن ، دهى را كه نعمت مثل باران براى مردمش مىباريد ، در رفاه بودند ، در نعمت بودند ، در سعادت بودند ، اما مرتكب گناه شدند . كفران نعمت كردند ، قدر نعمتهاى خداوند را ندانستند و همان گناهان برايشان قحطى و بلا آورد . ناامنى آورد ، بدبختى آورد و به دست و پايشان پيچيد . مىفرمايد : « بما كانوا يصنعون » اين كار را خدا نكرد ، خودشان اين بلا را به سر خودشان آوردند . اين يك قسمت از تأثير قطعى نيات و گفتار و كردار ما در زندگى و دنياى ماست . علاوه بر اين ، نيات و گفتار و كردار ما حتى در دنياى افرادى كه وابستهء به ما هستند تأثير دارد ، مخصوصاً اولاد ما يك پدر و مادر متدين ، متقى و خيرخواه بدانند كه براى اولادشان ، حتى نسلهاى بعدى و همسايگان و . . . تأمين سعادت مىكنند « 2 » . بر عكس ، پدر و مادر لاابالى ، بىبند و بار و ظالم كه زبانشان نيش‌دار است ، زخم زبان مىزنند . شخصيت ديگران را مىكوبند و به هيچ‌چيز مقيد نيستند ، از نظر قرآن اين كار پدر و مادر در بچه‌ها اثر دارد و باعث بدبختى آنها هم مىشود . قرآن شريف مىفرمايد : « وَلْيَخْشَ الَّذينَ لَوتَرَكُوا مِنْ خَلفِهِمْ ذُرِّيةً ضِعافاً خافوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُو اللهَ

--> ( 1 ) - سوره نحل ، آيه 112 . « و خدا براى شما مثل آورد ، مثل شهرى را ( چون شهر مكه ) كه در آن امنيت كامل حكمفرما بود و اهلش در آسايش و اطمينان زندگى مىكردند و از هر جانب روزى فراوان به آنها مىرسيد ، تا آنكه اهل آن شهر نعمت خدا را كفران كردند ، خدا هم به موجب آن كفران و معصيت ، طعم گرسنگى و بيمناكى را به آنها چسبانيد » ( 2 ) - قالَ ابو عَبدِالله ( ع ) : انَّ الله لَيصلِحَ بِصَلاحِ الرَّجُل المُؤمِنِ وَلَدَهُ وَ ولدَ وَلَدِهِ و اهل دويرَية وَ دُوابراتٍ حَوْلَهُ ، فَلا يزالُونَ فى حِفظِ الله لِكَرامَتِهِ عَلَى الله ( مجمع‌البيان ، ج 6 ، ص 488 ، بحارالانوار ، ج 70 ، ص 153 ) . حضرت امام صادق ( ع ) فرمودند : همانا خداوند متعال به خاطر خوبى مرد مؤمن فرزند او و نوه‌هايش را و نيز اهل خانه و همسايگان خانه‌اش را صالح قرار مىدهد . و پيوسته در كنف حفظ خداوندى هستند چون خداوند آن مؤمن را گرامى مىدارد .